Gittikten sonra toparladım. toplandım. topladım. Gelirken herşeyi ile geliyor giderken herşeyi ile gidiyordu. Gelirken dışarıda yani ötede yani arkasında yani dönüp bakacağı yönde bir şeyini bırakmıyor topyekün geliyordu. Giderken ardında yani bende yani mekanımda yani cismimde yani cesedimde bir şey bırakmadan gidiyordu. Ben hep bu gelişleri sevdim. ve en çok böylesi gidişlere asil dedim.

Gidiyorum deyip gitmeyenleri, geliyorum deyip gelmeyenleri, bak giderim ha, deyip gitmeyenleri, her an gelirim deyip gelmeyenleri kısaca asil duruşu olmayanları kaale almamayı uzun zaman önce öğrenmiştim.

Hazırlıklı idi. Gelişleri ve gidişleri benim saygıyla, hürmet ve hayranlıkla izleyeceğim tarzda idi.

Gerçi Aşk'ta gelişlerin cilvesi ve gidişlerin naz'ı olur. Lakin O bundan münezzehti.

Bu gelişinde beraberinde bir hikaye getirmişti.

Uzandığım yataktan elimdeki kitaba dalan gözlerim onun ansızın gelişini bir gölgenin pencereden seyirmesi ile farketti. Toparlandım. toplandım. topladım.

İhtişamla girdi gül kokuları ile hazırlık kıldığım odama. karşısında ayaklarım titreyerek durdum.

Taşımıyor ha artık bacakların seni? dedi.

….

Ama gelmiş O? dedi.

….

Susulacak zaman değil. susmamalısın. dedi.

Biraz durdu. gülümsedi. yüzüne yayılan ışığa kamaştı gözlerim. Bir daha edepsizlik edip yüzüne bakmamalıyım.

Biliyor musun?. dedi. Senin çıkartman lazım. çıkman lazım.

İbni mülcem mi ? Katam mı? Ali mi? Yoksa Said mi? Belki hepsinin zehri bir kölededir?

Kim kuruyor sanıyorsun bu oyunu ve kimin ihtişamına delalet eder süprizlerle dolu hayat?

Otur.! dedi.

zaten ayakta duramayan ben bu sözle birlikte yığılıverdim sırtımı dayadığım seccademin kıble yönündeki pencerenin alt duvarına.

Diz çöktü. dizlerini açtı birleştirdi ve bağdaş kurarak yanıma sokuldu.

Sağ eline sol elimi, Sol eline sağ elimi aldı.

Gözlerini gözlerime dikti.

Sana bir hikaye getirdim. Oku gözlerimden. Vaktim az benim gidilecek nice ölüler var daha.. dedi.

Mutsuz insanların, eşlerinden hoşlanmayan kadınların, kadınlarından hoşlanmayan erkeklerin, sevdiklerini yitirenlerin, sevdikleri üzerine başka sevgiler ekenlerin, muhtaçlıklarından iman edenlerin, ihtiyaçlarından dolayı tanrı edinenlerin, ölümden korkanların, yalnızlıktan çıldıranların, hilebaz kadınların, kurnaz erkeklerin, zayıf çocukların, hastalıklı bedenlerin, kendisi dahil kendinden başka herkesi aldatmaya meyyal insanların, kaderinden hoşnut olmayanların, Kullanılıp bir kenara bırakılmış kadınların, annelerin, anne adaylarının, çocuğu ölen babaların, baba adaylarının, aynı yatakta ayrı hayaller kuranların, aşk ve gerçekler arasına sıkışanların ve tüm eksiltilmiş, noksanlaştırılmış, biçimsizleştirilmiş, kirlenmiş, kirletilmiş, bozulmuş, iğrençleşmiş hayatların hikayesini bir kaç dünya saniyesinde bir kaç asır alemi misal saatinde okuttu..

gözyaşlarımı eli ile sildi. alnımı öptü ve kalktı.

Çıkarken;

Anlaşılır şekilde yazmaya çalış. zorla kendini. Onlar seni anlamıyorsa sen onların anladığı dili öğren. daha basit daha sığ daha anlaşılır yaz.

zira insanlar anlamadıklarına ya taparlar ya küfrederler.

Her iki durumda sana yakışmaz.

Gülümsedi. sustu. ihtişamla çıktı. arkasında hiçbirşey bırakmadan gitti.

Başımı koydum yastığa. düş kurdum önce. beğenmedim sildim senaryoyu. Bir kaç düş denemem daha oldu. Hepsinde bir noksan ihanet gördüm vazgeçtim. Rüya görmeliyim dedim. uyku ve uyanıklık arası yakaza haliyle. Şöyle kapsamlı bir rüya olmalı. Bütün bu hikayeleri tek bir hikaye üzerinde ve dolu dolu hissedip bütün eksikleri bozukları bozuklukları parçalanmışları, parçalayanları, kendi hayatı ve kendi hayatı üzerinde düşününce gerçeklere gözünü açıp ağlayanları tek bir hat üzerinde resimleyecek bir rüya görmeliyim.

Öyle ya saltanatımı ben rüyalar ülkesine kurmuştum ve istediğimi görebilirdim.

İlk sahneyi seçtim. Bu bir kadındı. Ahh benim şu kadınlara olan düşkünlüğüm. yok yok okuyucu bunu yanlış anlamamalı. Bu düşkünlüğün bedenimle bir ilgisi yok. tamamen ruhani ve tamamen ruha dair. en nihayetinde kadın en naif olandı ve eksikliğin, noksanlığın, iğrençliğin kendisinde en iğreti durduğu varlıktı.

kutsal oluşuda biraz bundandı sanırım. Bu nedenle kadın Kuddüs ismi ile daha sıkı ilişkiler geliştirebiliyordu deterjanların icad edilmediği devirlerde. Kadınların bedenleri ile ilgimi en az noktada tutmakla beraber onların ağdaya gereksinim duymadıkları eski çağlarıda bilirdim. kadınlarda erkekleşti. erkekler de kadınlaştı. Okuyucu sıkılmamalı kıl ve tüy değil anlatılmak istenen.

Seçtiğim kadın ortayaşlı olmalı idi ya da orta yaşını biraz geçmiş. Genç bir kızda olabilirdi. Ama genç kızlar henüz bir erkeğin kucağında iken o döl kokularının kendilerini orta yaşlarda ne kadar iğrençleştirdiğini bilemediklerinden hazin hikayede henüz aptal kahkahalar atan kenarın figuranı rolünde idiler.  Bu nedenle onları hazzın, şehvetin, alemlerin akıntısı içinde bırakıp kendime orta yaş ya da orta yaşı biraz geçmiş bir kadın seçtim.

Evliydi. ya da değildi. ya da evli gibiydi. ya da sanki evlenmişti. yoksa boşanmış mı. çok garip. kadın her halükarda bu aidiyetlerin tümünün ezikliği altında iken bambaşka bir görüntüye sahip olabiliyordu. Evli bir kadın ya da boşanmış ya da evli gibi ya da değil. herhalükarda kadın burda bağımsız olmalıydı. hikayede erkek unsuru, kadının kendi kendini çizdiği resimde bir kaç fırça darbesinden ibaretti. Çokta önemsenecek bir şey değildi yani.

Eğer erkeğin hikayesini yazacak olsaydım elbette kadın ilk ve başcıl unsur olurdu. Zira erkek bir kadın olmadan çok fazla kaybeden olamazdı. iğrençleşmesi de durağan olurdu. çok fazla dibe batamazdı. enikonu ancak bir ibne olabilirdi. ibnelik bile bir kadın temsili olduğuna göre. erkek asla kendini çizdiğinde kadınsız çizemezdi. Bütün varlığı ile muhtaçtı kadına. Erkeğe dair bir hikaye yazmak çok sıradan ve çok basit kaçacağından bunu en sona bırakmalıydım. Çünkü ben hikayelerin sonunun basit aptalca bitmesinden haz alan okuyucuya karşı sadist kendime mazoşist bir yazardım.

Kadın ve mutsuzluk diye bir başlık açmak istedim hikayenin girişinde. Fakat bunu okuyacak kadınların mutsuzluklarını hemcinslerinden ve çevrelerindeki herkesten gizlemeyi sevdiklerini, acılarını mutsuzluklarını bakireliklerini korudukları gibi koruduklarını ve aşık olacakları adamın koynuna girince anlattıklarını biliyordum. vazgeçtim bu başlıktan.

Kadın ve Aşk diye bir başlık zaten anlamsız olurdu. zira kadın bebek ise Aşk anne sütü idi. onsuz ne var olabilirlerdi ne de yaşayabilirlerdi. Bu da çok sıradan geldi.

Kadın ve İhanet olsun dedim başlık. bu düşünceler ile yoruldum.

Sanırım yazacağım. daha anlaşılır olacak. daha sığ ve daha basit. Yediklerimden ikram ettiklerimi hazmedemeyip beğenmeyenlere def ettiklerimden ikram etmenin zamanıdır dedim.

Uzandım koynuna melekutun. işte bunun adına Huzur deniyordu ve onu herkes burası istisna heryerde arıyordu..

Bu yazı parola korumalı. Yazıyı görmek için parolanızı girin:

Parola:

Uçurumlara Mahkum Kadınlar

Duramadıkça Kaldırımların Kenarından

Salah Vaad Eden Kalplere Düşen Kadınlar

Babasızlıktan Üşüyen Genç Kızları

Vicdan Kapısında Bekleyen Yaşlanmış Ruhlar

Hüzün Toplanmış Saçtır

Her Güzel Genç Kızın Sahip Olması Gereken

Donuk Bakışlar mıdır Donan Kafalardan

Sökün Eden İntiharıma Eş Düşünceler

Nükleer Hikayeler

Tersine Dönen Mana

Uslanmamış Bir Us'a

Yoklukta Varlıktır Diyen Deliler

İktibas Ettiğim İhanetler

Sabır

Vazgeçilen mi Vazgeçen mi

Yoksa

Terkedilmiş Kaldırımlarına Şehrin

Tüneyen Fahişelere Terkedilmiş Kocalar

Kelimelerle Oynayacaksın

İstiğfar Makamında

Ve Saatler Kuduracak

Ömrün Bitişine Uyarlanan Çalgıları İle

Derler ki bu sır, yüce Hak ‘tan gelen şu emirdir : Ey kulum, şeytandan sığınırken sığınmanı benim adımla başlat ki onun şerrinden güven bulasın. Kimi müfessirlerse derler ki bu sır, kulun şu seslenişidir : Rabbim, şeytandan sana sığınıp senden yardım istiyorum. Sana sığınmada işe senin adınla başlamak, senin adına kaçmak, eylem ve işimi senin adına sığındırmak dışında bir şey bilmiyorum. Çünkü senin kutlu adınla başlamayan her iş eksik ve güdük kalır ve bir sonuca ulaşmaz..

Peygamber (selam üzerine olsun), şöyle der ; “Allah adıyla başlamayan bütün iyi işler de sonuçsuzdur.”

Mustafa (selam üzerine olsun), buyuruyor ki ; bir tehlike yada bir yücelik ve bir yarar barındıran bir işe başlanırken, Allah ‘a sığınılmazsa ne kadar çabalanırsa çabalasın o iş sonuca ermez ve sonunda pişmanlık ve hüsran yaşanır. İnanmıyorsan Firavun, Şeddad ve Nemrud ‘a bak. Saltanattan bir yarar görmek, geriye iyi bir ad bırakmak ve uzun yıllar boyunca iyilik ve yücelikle anılmak ve sevilmek için onca araç gereç, ordu, saltanat ve kol gücüyle çabaladılar, düşünüp taşındılar, dünyanın hazinelerini harcadılar, ama işlerinde Allah ‘a sığınmadıkları için bütün işleri alt üst oldu ve bütün umutları suya düştü. Dostluk istediler, yeryüzünde düşman olup çıktılar. İyi bir ada kavuşmak istediler, dünyada adları kötüye çıktı. Gönüllerde saygınlık ve büyüklük kazanmak istediler, sinekten daha hakir ve aşağı duruma düştüler. Bu sözün daha da açıklık kazanmasını istersen peygamberlerin durumuna bak. Onlar, yaptıkları her işe bununla başladılar, bu ada sığındılar, bu ada hizmet ettiler, bu adı ruhlarına ve gönüllerine yerleştirdiler ve mallarını bu ada feda ettiler. Halktan kabul görme derdinde değillerdi.

Halk kendilerine iyi söyleyecek, kötü söyleyecek diye düşünmezlerdi. Onlar, halkı bu ada hizmete çekme ve bu ada sığındırma derdindeydiler. Halk içinde iyi bir ad edinme, adlarını kalıcı kılma derdinde değildiler. Bilakis Hakk ‘ın adı aziz ve muazzam olsun ve bu ad ululansın derdindeydiler. Kendi adlarını dilemiş olsalar bile yine bu ad için dilemişlerdir. Böylece bu büyük adın kendi adlarını nasıl büyük hale getirdiğini, nasıl aziz kıldığını halk görsün istemişlerdir. Halkın gözünü açmak istemişlerdir böylece. Demişlerdir ki : yanlış yoldasınız, adınızı istiyorsanız, adınızı bırakıp bu ada sarılın. Saygın olmak istiyorsanız bu adın saygınlığını koruyun. Kendi adınızı unutup bu adı aklınızda tutun. Çünkü kim kendi adını bu adda yitirirse, sonsuza dek iyi ada kavuşur. Mustafa (selam üzerine olsun), ise diğer peygamberlerden bu hizmette daha atikti ve iyi ad bakımından daha öne geçmişti.

Güçsüz ebabil kuşları bu ada sarılınca azgın fillerin canlarını okudular. Bu adın saygınlığını inkar edenlere inat oku : “Rabbin fil sahiplerine ne yaptı görmedin mi ?” (Fil Suresi-1). Bir sivrisinek bu ada sığınınca şahlar şahı Nemrud ‘un canını okudu ve gösterişli ordusunu birbirine kattı. Bu adın saygınlığını sınamaya kalktıklarında on dört gecelik ay küresi bu ada hizmet için yarıldı. Nuh bu adı kendine sığınak yapınca doğudan batıya tufan dalgaları kopup yüz bin ordu ve kabileyi bir birine kattı. Derler ki dünya hiçbir zaman Nuh döneminde olduğu kadar bayındır olmamıştı. İnsanlar hiçbir zaman Nuh döneminde olduğu kadar ünlenmemişlerdi. Herkes kendi adıyla böbürlenip kendinden geçiyordu. Nuh, bu adı kendilerine ne kadar sunsa da kabul etmiyorlar ve bu ada küçümseyerek bakıyorlardı. Çünkü dış görünüşe tapıyorlardı. Bu ad ise mana denizinden kopan bir dalgadır. Dış görünüşe tapanların, yetmiş suyla yıkanmadıkça buraya bakma cüretleri olmaz : “Ona temizlenenlerden başkası dokunamaz” (Vakıa – 79)

Nuh diyordu ki ; siz bu adın ne denli ulu ve büyük olduğunu göremiyorsanız gözlerinizi gözyaşlarıyla yıkayın ve için için ağlayın da körlük ve yoksunluğunuzdan haberdar olun. Siz ağlamazsanız, ben gücüm yettiğince size ağlarım. Allah, size ağlamam için bana Nuh adını verdi. Hakikatlerinizin helak girdabında olduğu şu saatte, umut içerisinde ağlıyorum. Tıpkı hastanın ölümü yaklaşınca bir yandan ağlayıp bir yandan da umut taşıması gibi. Bu helak girdabıdır. Ben görürüm, siz görmezsiniz. Daha bir yaklaşıp yüzlerinize dokunur. Ben, geminin üstündeyken de sizin için ağlarım. Ama bu, umutsuzca ağlayıştır : “Boğuldular, sonra da ateşe sokuldular ve kendilerine Allah ‘tan başka yardımcılar da

bulamadılar.” (Nuh-25).

Yani bu adı küçümsedikleri, bu ada saygı göstermedikleri ve bu adın ikbaline çağıran Nuh ‘u dikkate almadıkları için sonunda bu adın izzeti onları yakaladı ve adlarını tepe taklak etti ; “Zulmeden topluluğun kökü böylece kesildi” (En’am 45).

Hamd, Alemlerin Rabbi Olan Allah ‘adır…

Bu yazı parola korumalı. Yazıyı görmek için parolanızı girin:

Parola:

ve sen sevgili dostum.. can yoldaşım.. bereket konağım.. ve yine farkedersin ki.. bu yoldan başka yol hedefe çıkmıyor.. ve bilirsin ki yetmiş bin zulumat ve yetmiş bin nur perdesinden sonra göreceksin Cemalullahı.. göreceksin Zatı akdesin tarifi imkansız güzelliğini.. bilirsin bunu.. ancak hedef koymadığını da bilirim.. bir yaprak gibisindir.. nereye gideceğini bilmeyen ama rüzgarın inadla bir hedefe sürüklediği bir yaprak..

sen bilirsin ki sevgili dostum.. bu iş ibadet işi değildir..

ve yine bilirsin ki bu gönül işi de değildir..

ve yine bilirsin ki bu soy asalet işi de değildir..

ve yine bilirsin ki bu iş ilim işi de değildir..

geçersin hepsinden.. çünkü varlık vehmini sana veren herşey acını artıracaktır.. varlık vehminden vazgeçmek gerekirse canını yok etmeli dersin..

ezberledin bunları.. kokluyorum seni.. izliyorum.. beni şefkatsiz merhametsiz addedme sakın.. senin koyu karanlık gecelerini hayallerinin sükutunu yalnızlığını kimsesizliğini ancak ben anlarım..

ama geçilmesi gereken bir deryadır bu.. geçilmesi gereken bir okyanus.. karşı sahillerde seni Allah ın dostları karşılayacaklar.. binler evliyanın ortasında bulacaksın kendini.. şefkatle merhametle aşkla bütün yaralarını saracaklar.. unutturacaklar sana tüm ızdıraplarını.. hisset bak orada Rabia sana bakıyor.. ve hisset bak Şeyhul ekber sana gülümsüyor.. hisset bak Şems nasıl da efkarlı duruyor.. hisset bak Şahımız nasılda merakla bekliyor..

sükun bul artık.. sükunete er…

rabbin seni bırakmadı.. terketmedi de..

yunus gibi karanlık balık karnı misali bir çileden geçeceksin yunus olacaksın.. isa gibi acıdan acıya düşeceksin isa olacaksın.. musa gibi nice ihanetler görecek musa olacaksın.. süleyman gibi nice ilimlere güçlere sahip olacaksın kullanamadığın izin verilmeyen.. sabredecek süleyman olacaksın.. söylemediklerimizi de sen söylediklerimiz gibi kıyas et..

Ben mi?….

ben aynı sahil kentindeyim sevgili dostum.. bana verilen ilmi marifete dair cezamı çekmek üzere senin gibi yolculara yolu göstermekle cezamı tamamlayacağım..

sabret.. yanındayım.. ruhum seninle.. seni uzaklara atsakta seni kovsakta.. seni kapı dışarı etsekte bil ki bilmediklerin bildiklerinden çok fazla.. biz ise kendi heva ve hevesimizden yürümüyoruz.. ilim sahibi bir rabbin ilmine teveccüh ediyoruz..
işte sevgili dostum.. yol ve yolun sonu..

soysuzlara karışma sakın.. namussuzlardan uzak kal.. yalancılardan.. iki yüzlülerden.. nankörlerden.. aldatanlardan..
aldatırsa bir yalancı seni.. bizim gibi cezadan cezaya düşersin..

Agah ol…

Sultan uyuyanlardan Haz etmez….

Yolda ilk durağımızdı O. yolumuzun farklılığını anlatabilmek adına Rahibleri koruduk.. Prenses çığlık atıyordu.. ağlıyordu.. kan damlar mı bir insanın gözlerinden diye fısıltıyla konuşuyorlardı izleyiciler.. prenses kan ağlıyordu.. Sufi bütün işkencelere rağmen Aşktır benim dinim cümlesinden öte bir cümleyi söylemiyor kalabalık alabildiğine çılgınlaşıyordu.. bütün bu süfli karanlık arbede arasında bir ışık beliriyordu.. Işığı bir prenses görebildi ise Sufinin görmemesi mümkün mü?.. ne diyorlardı NUR.. ilk dervişlik zamanlarımda hep öykünmüşümdür bu öyküye.. zihnimde izini kaybettirmemiş tek keşfiyattır belkide..

Günahı alabildiğine yaşayabilen müminleri özledik.. tevbe ederken izlemeyi özledik belkide.. ben bir kulum diyebileni özledik.. hata da yaparım doğru da yaparım diyeni belki de..

İşte şurada hemen şurada şuracıkta bir yerde yaşanabilecek yaşanıyor olabilecek yaşanıyor olması mukadder olan bir Aşk istenilen.. Dünya serüveninde tek yoldaş tek rehber belki de tek ideoloji ve din bu.. çok yorgunum.. ama tebliğden vazgeçmiyorum.. va'z ediyorum hala efsaneleri.. ve hala ezberleri bozup yerine kutsal görülmeyenin aslında en kutsal olduğunu işliyorum binbir emekle..

Hala beni kategorize etmekteler.. Bana hak aşığı diyene cevap veriyorum büyük iddia ile Hayır asla!. ben hak aşığı olmaktan uzağım.. Bana Rehber diyene Hayır Asla.! diyorum.. Sizin tanımlamalarınız sizin zihninizle kayıtlı.. ben sizin zihninizle cevaplandırılacak bir gölge de oturmuyorum.. Acziyetini itiraf et.. tanımlayamadığını tanımlanamadığımı kabul et.. ben ne hazirunum ne de tanımlanabilecek bir varlık.. bu benim yüceliğimden kaynaklanmıyor tersine basit olan daima mürekkeptir..

Su kabının rengidir.. peşinde koştuğumuz Yüceler Yücesi zat her an bir Ş'en dedir .. işte budur.. çözülmesi imkansız olanı kendim kabul etmişken sen nasıl inkar edersin.. Ben beni çözemezken sen beni nasıl çözersin? ben nasıl gelirsen O'yum.. nasıl gidersen O'yum.. Ama çekilip sürüklendiğin bir girdabım ben.. işte şu anda çık çıkabilirsen.. aylar geçsin yıllar geçsin.. çıktım de.. ve dön geriye bak.. Anlayacaksın ki hala girdabın en ortasındasın.. Bütün ruhları tanıyan bir ruha sahibim.. kendine ait olanı kendi seçen bir ruhum var.. ısmarlama aşklar bulunmuyor gönül marketimizde..

Bir oyun oynamışlardı Onunla beraber..

ikiside şimdi birbirleri için ne yapabilirim derdindeler..

önceki hikayelerinde birbirlerini çok kırdılar.. oyun kurucu Rab.. yeni bir hikaye sundu.. şimdi onlar birer efsane.. ve ben yaşatıyorum o sufiyi.. prenses mi? bilemem…

Ama saklamak.. bağrında tutmak..

O BİLİYOR…

-

~ Bedevi ~
07.04.2008